Vratni deo kičmenog stuba, poznat kao cervikalna kičma, sastoji se od sedam pršljenova, između kojih se nalaze međupršljenski diskovi i zglobovi zadnjih elemenata pršljenova. Zahvaljujući ovim zglobovima i diskovima, vratni deo kičme ima izuzetno veliku pokretljivost. Međutim, zbog tako velike pokretljivosti, vremenom može doći do habanja i degenerativnih promena ovih struktura, što može dovesti do oboljenja međupršljenskih diskova. Napredovanjem ovih oboljenja mogu se javiti ozbiljni problemi usled suženja kičmenog kanala u vratnom delu kičme.
Šta je diskus hernija vratne kičme?
Međupršljenski disk, koji se nalazi između tela pršljenova, sastoji se od dva osnovna dela: nucleus pulposus (želatinozno jezgro) i annulus fibrosus (vlaknasti prsten). Diskus hernija nastaje kada se jezgro diska pomeri prema kičmenom kanalu kroz pukotine koje nastaju u vlaknastom prstenu koji ga okružuje. U zavisnosti od veličine i stepena hernijacije, mogu se pojaviti različite kliničke tegobe i simptomi.
Koji su najčešći simptomi diskus hernije vratne kičme?
Najčešće tegobe kod diskus hernije vratne kičme uključuju bol u vratu, utrnulost šaka i ruku, slabost mišića i osećaj pečenja. Redosled pojavljivanja ovih simptoma, kao i njihova ozbiljnost, mogu ukazivati na veličinu diskus hernije i postojeće probleme sa vratnim delom kičme. Važno je imati na umu da se simptomi mogu razlikovati od pacijenta do pacijenta i da ih svaka osoba može doživljavati na drugačiji način.
Da li pripadate rizičnoj grupi za razvoj diskus hernije vratne kičme?
Zbog velike pokretljivosti, vratni deo kičme je posebno podložan habanju i degenerativnim promenama. Faktori kao što su nepravilan položaj tokom spavanja i neergonomski organizovano radno okruženje mogu narušiti biomehaniku vratne kičme, povećavajući rizik od degeneracije diskova i razvoja diskus hernije.
Među glavnim rizičnim grupama nalaze se kancelarijski radnici koji dugo vremena provode ispred računarskih ekrana u neadekvatno ergonomskim uslovima. Takođe, osobe koje imaju naviku da duže vreme koriste mobilne telefone ili tablete sa glavom i vratom savijenim prema napred izložene su povećanom riziku od razvoja problema sa vratnom kičmom.
Postoji li povezanost između godina starosti i diskus hernije vratne kičme?
Iako se tegobe povezane sa diskus hernijom vratne kičme najčešće pojavljuju između 30. i 40. godine života, kada su ljudi uglavnom profesionalno aktivni, ovo oboljenje može se javiti kod odraslih osoba bilo kog uzrasta.
Kako se dijagnostikuje diskus hernija vratne kičme?
Nakon pojave simptoma, prvi korak predstavlja detaljan fizički pregled. Tokom pregleda procenjuju se mišićna snaga gornjih ekstremiteta, osetljivost i refleksi.
Ukoliko lekar proceni da je potrebno, dijagnoza se može postaviti uz pomoć radioloških pregleda kao što su rendgensko snimanje (RTG), magnetna rezonanca (MR) i kompjuterizovana tomografija (CT). Elektromiografija (EMG) takođe se može koristiti za procenu postojećeg neurološkog stanja pacijenta.
Koje metode lečenja se koriste kod diskus hernije vratne kičme?
Metode lečenja diskus hernije vratne kičme mogu se podeliti u dve osnovne kategorije: konzervativno (nehirurško) lečenje i hirurško lečenje.
Nehirurške metode uključuju terapiju lekovima, nošenje vratnog okovratnika, fizikalnu terapiju i injekcije u području nervnih korenova. Kada ove metode ne daju zadovoljavajuće rezultate ili kada postoje neurološki ispadi, hirurško lečenje može postati neophodno.
Veliki broj pacijenata može tokom dužeg vremenskog perioda voditi kvalitetan i udoban život uz primenu nehirurških metoda lečenja. Međutim, kod pacijenata kod kojih konzervativno lečenje ne daje odgovarajuće rezultate, različite hirurške tehnike usmerene na oslobađanje nervnih korenova i kičmene moždine od pritiska mogu doneti značajno poboljšanje.
Osnovni hirurški pristup koji primenjujemo podrazumeva uklanjanje oštećenog diska (mikrodiscektomija), dekompresiju kičmenog kanala i nervnih korenova, kao i postavljanje odgovarajućih potpornih implantata.
Polazeći od ovih osnovnih principa, svaki pacijent se procenjuje individualno, a hirurški zahvat se planira u skladu sa njegovim specifičnim zdravstvenim stanjem. Zahvaljujući individualnom pristupu i odgovarajućem izboru hirurške tehnike, mogu se postići veoma zadovoljavajući rezultati lečenja.
İçerik Bilgisi
